Blog

Reizen & Cultuur

Groeten uit Zvizzchi

Op 10 April staan we aan de rand van het Russische dorp Zvizzchi, de taxi wil niet verder want de wegen zijn slecht en de sneeuw ligt nog hoog opgestapeld. Toch ontwaakt de natuur al langzaam uit de winterslaap, er is smeltwater en er steekt in het avondlicht een volwassen vos de weg over. Ik geef een gil maar Olga Gartman – van ACM - kijkt net te laat op van haar Smart-Phone. Olga is de manager,  zonder haar kan ik hier niet werken, want ik spreek met moeite vijf woorden Russisch. Toch leert ook Olga nieuwe Russische woorden, zoals de benaming  voor speciale ploegen, eggen en andere boeren apparaten. We hadden begin van de week in een Moscow’ s café het eerste gesprek over ons groente-trial-field. We leerden Arkadiy kennen, een kundige en enthousiaste agronoom die de regio rond Kaluga goed kent en deze zomer ons veld gaat begeleiden. We spraken met hem af dat hij eind april naar het dorp komt.

Tijdens de maaltijd die klaarstaat in het dorpscafé grappen we over de spierballen die je krijgt van sneeuwscheppen.  Iedereen het er over eens: “Er is weer veel te veel sneeuw geschept deze winter!” Na het eten komen de kunstplannen en vragen op tafel. In het pakket boeken dat ik afgelopen november naar Zvizzchi stuurde,  zat ook een DVD met filmpjes over de producties voor de International Village Shop en mijn toelichting is gewenst. We kijken samen op een groot scherm naar de boerderij waar ik ben opgegroeid, daar zit nu een paardenmelkerij. We kijken naar de dames in Zuid Duitsland die de Höfer Waren maken zittend aan een keukentafel.

Goed om weer in Zvizzchi te zijn en met de mensen die ik vorige zomer leerde kennen de plannen uit te werken. Waar moet het groenteveld  komen? Waar moet het “Made In Zvizzchi” verkooppunt komen? Wie gaat het winkeltje bouwen? Wie gaat de groentetuin bewerken? Ondertussen smelt de sneeuw razendsnel en komen er geruchten over opkomende overstromingen en onverwachte stijgingen van de rivier de Ugra.

Gelukkig valt dat allemaal mee. Het hele dorp wordt groen en blubberig en alleen de weg naar Nikola-Lenivetz staat even blank. De herfstbladeren van vorig jaar komen onder de sneeuw vandaan, worden op een bultje gelegd en direct aangestoken. Dat smeult en geeft veel rook, een week lang ruikt het naar rokende restjes van vorig jaar. “De Russen maken graag vuurtjes”, zegt Maria.

Het is zeker dat het groenteveld direct naast de school komt nu de buren hun fiat hebben gegeven. De trekker en machines moeten worden geregeld en op weg naar de bespreking loopt schoolhoofd Maria met gemak een half uur op hakken over de onverharde wegen van Zvizzchi. Ik bewonder haar en loop er op rubberlaarzen naast. Iedereen lijkt er voor te gaan: Arkadiy zet een schop in de grond zodra hij het grasveld ziet, hij moet wel even wennen aan de locatie en wij moeten even wennen aan de grote zakken met groentezaden die hij meeneemt.

Er worden afspraken gemaakt om te planten en er is een plan om lezingen te geven en samen wat te eten op de zaaidag midden mei. Met pijn in mijn hart weet ik dat ik er niet bij kan zijn. In mei zit ik weer in Rotterdam en maak tekeningen over de bodem van Zvizzchi – want ik leerde hoe de aarde ooit bewoog en dit landschap deed ontstaan. We wandelden met een geologe en enkele dorpsbewoners langs de rivier en hoorden over de geschiedenis van de rivier en vonden enkele fossielen uit de carboon. Ik vond een 300 000 000 jaar oude mossel.

20 mei stromen de foto’s binnen van de zaaidag. Ik zie dat de dorpsbewoners zomerkleding dragen en met enkele harken het veld egaliseren. Ik herken alle schoolkinderen, probeer hun namen te herinneren, oefen mijn inmiddels tien woorden Russisch en verheug me op eind Juni. Want dan ga ik terug om de eerste sla te eten, de winkel te installeren en de ansichtkaarten met “Groeten uit Zvizzchi” te pluggen.

Vorige blog <<< MADE IN ZVIZZCHI

Volgende blog >>> Een doe-het-zelf sla buffet op het Archstoyanie Festival

 

Groeten uit Zvizzchi

Saladeverhaal door

Wapke

Wapke

food blogger

Wapke Feenstra is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Rotterdam. Ze studeerde op de Kunstacademie in Arnhem en ging daarna naar de postacademische Jan van Eyck Academie in Maastricht ... Lees verder