Blog

Reizen & Cultuur

Een doe-het-zelf sla buffet op het Archstoyanie Festival

Midden Juni komen de slaplantjes binnen. Schoolkinderen met leraren staan klaar om alles te planten. Arkadiy Nesterovich van Rijk Zwaan en twee culturele managers planten mee; zij twijfelen er niet aan dat het aanleggen van een groentetuin tot de hedendaagse kunst behoort. Na het plantwerk worden alle radijsjes geoogst. Iedereen krijgt een bos mee naar huis en er wordt weer opnieuw ingezaaid. Ik krijg van de managers alle foto’s per email toegestuurd en zie vanuit Nederland dat al het zaaigoed van midden mei razendsnel groeit.  

Het is droog in juni, er wordt regelmatig gegoten. De schoolkinderen helpen mee en Margarita, onze tuinvrouw, blijkt erg kundig. Als ik 28 juni door de tuin stap ben ik onder de indruk van het landklimaat en de groeikracht van deze grond. Zelf opgegroeid in het Noord Friese zeeklimaat, blijft extremere kou gevolgd door vruchtbare hitte vreemd.

In de school is een lokaal waar ik drie grote wegwijs en gevelborden schilder. Eén voor de tentoonstelling, één voor de winkel en één voor langs de invalsweg van het dorp.  Drie handgeschilderde borden in een week is voor mij echt topproductie. Het loont want in het dorp is weinig reclame te vinden. Of de borden goed zijn? Sommigen vinden de letters te klein of de kleur onduidelijk. En dat zou kunnen kloppen, een volgende keer doe ik dat beter.

We eten in juli elke dag sla uit eigen tuin. En Olga Gartman (de hoofdmanager van Artist in Residency Zvizzchi) blijkt te vallen voor onze koolrabi’s. Ze zijn sappig en smaakvol en we eten ze rauw. Als Vera de zus van Olga komt logeren worden voor de lunch ook pasta salades en aardappel salades klaargemaakt. Tijdens het koken lees ik hardop voor en dan echt alles wat leesbaar is, en de Russische zinnen en woorden (die ik niet begrijp) komen blijkbaar herkenbaar uit mijn mond. Ik kan lezen! De dagelijkse hoofdmaaltijd serveren Natalya en Sergey Serova, ze hebben een tuin-café en alle groente komt uit eigen tuin. De dille zit op de aardappelpuree en dat smaakt heerlijk bij de cantharellen die Anatolia heeft geplukt.

De dertiende - op mijn verjaardag - is het zonnig, maar avonds net voor de barbecue aan moet begint het te stortregenen. Dat is de start van twee weken buien met af en toe donder en bliksem.

De tentoonstelling opent op zaterdag 20 juli en er komt een TV camera. Schoolkind Nikita vertelt op Kaluga TV over de schooltuin en diens verzorging. (http://www.nikatv.ru/index.php/cultures/11102-2013-07-24-08-00-35.html). De werving voor de dorpse productie is gestart en de postkaarten gaan in de verkoop, her en der hangen postkaarten uitvergroot op zeil langs de straat. Ook de winkelwand is klaar en bevalt ons, de verkoop van lokale handwerkproducten en etenswaren kan beginnen.

Ons doel was om het dorp en diens productie te promoten tijdens het festival en we maken daar dan ook veel vrienden door de sla gewoon aan te bieden. Iedereen mag proeven en een chef-kok geeft tips voor goede dressings. De pesto dressing is favoriet daar komen ze voor terug. We vragen bij de sla bar tevens om een gift voor de schooltuin zodat die ook volgend jaar kan blijven bestaan en er wordt gul gegeven. Onze stand is naast de backstage van de performancegroep. Nadat die in een zwart pak zombie-achtig de architectuurobjecten beklommen is het even pauze en eten ze bij ons sla met koolrabi en stukjes rode biet. De woensdag daarna zit ik in het vliegtuig naar huis en naast me zit de leider van de performancegroep. We herkennen elkaar van weer een ander TV item (http://tvkultura.ru/article/show/article_id/96402). Hij weet dat ik van de sla ben en ik weet dat hij de zombies leidde. Ik leg hem voor de overstap in Hamburg uit dat het dorp Zvizzchi heet en dat het een productief en cultureel dorp is.

 

Vorige blog <<< Groeten uit Zvizzchi

Volgende blog >>> Steel de show en maakt zuurkool

Een doe-het-zelf sla buffet op het Archstoyanie Festival

Saladeverhaal door

Wapke

Wapke

food blogger

Wapke Feenstra is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Rotterdam. Ze studeerde op de Kunstacademie in Arnhem en ging daarna naar de postacademische Jan van Eyck Academie in Maastricht ... Lees verder